Geplaatst in de dorpskrant  ‘Rep en Roer’ – februari 2017

Het is af en toe even stil van onze kant. Dan staat er geen stukje in deze dorpskrant. Valt het je op en mis je het ook? Soms is het gewoon even stil. Net als in de weken na Kerst en Oud en Nieuw. Als alle tumult is verdwenen. De ballen weer in de doos zitten en de restjes opgegeten zijn. Dan bedenk je je soms: waar was ik ook al weer gebleven? Wat zal ik eens gaan doen?

De natuur helpt ons hier geweldig bij. Ook hier staat alles even stil. Lijkt het.  Alles trekt zich terug om als het ware straks met ‘nieuwe dingen’ weer tevoorschijn te komen. Hoewel, er zijn natuurlijk ook winterbloeiers, zoals de Kardinaalsmuts bijvoorbeeld. Die laat ons wel zien dat het proces niet stil staat, ook al lijkt dat zo. De natuur is niet dood of leeg  – maar lééft. Hoe onzichtbaar soms ook.

Zo vergaat het ook ons. In die start van het nieuwe jaar bedenken we hoe we die zouden kunnen invullen, hoe we dit jaar kunnen groeien en bloeien. En hoe we daar een ander deelgenoot van kunnen maken. Want zeg nou zelf: die gave groene boom staat echt niet alleen voor zichzelf zo mooi, groot, groen en sterk te zijn!

Ondertussen kijken we al een klein beetje richting Pasen – het feest van de vernieuwing. We mogen steeds al iets van dat komende feest meemaken, bijvoorbeeld de viering die we laatst hadden: oecumenisch (beide kerken) en samen met Creil! Dat noem ik nou ontwikkeling! Een winterbloeier die laat zien dat de ontwikkeling dóór gaat. Daar putten we vertrouwen uit om door te gaan met delen. Delen van ruimtes en talenten. Delen van ervaringen en dat wat ons het diepste raakt:  het vertrouwen, maar ook de zóektocht naar dat vertrouwen in God.

Omdat we graag door willen gaan met delen wat ons bezighoudt – als gemeente, als mens, vind je vandaag weer een bericht van ons. Wil je iets met óns delen? Pak ons bij de arm, of stuur je vraag of opmerking naar: Emmauskerkrutten@hotmail.com. We antwoorden je graag.