Geplaatst in dorpskrant ‘Rep en Roer’ oktober 2017

Geplaatst in de Rep en Roer

We zien het om ons heen, het wordt herfst en hoewel het nog groen is vallen de bladeren al flink van de bomen. Nog even en alles is doods en kaal ieder jaar weer worden we er weer bij bepaald; de dood. Is het niet dat je er door de natuur met je neus opgedrukt wordt, dan is het wel door ziekte.

Ziekte aan of in je eigen lijf. Ziekte bij je geliefde of in je zeer nabije omgeving. En soms wordt je bij je eigen eindigheid bepaald door een bijna-val van de trap. Of een aanrijding. Momenten dat er door je heengaat: Ik was er bijna geweest. En wat dat “geweest” betekent – weten we allemaal. Dood. Einde oefening. Hup van het “speelbord” af. Geen extra kansen meer. Geen weg terug.

Die momenten zijn ook de momenten waarop je je kunt afvragen wat je hier eigenlijk doet, op aarde. Wat voor zin het leven heeft. Soms is het echt alleen maar knokken voor brood op de plank, ziektes de baas blijven en familievetes bevechten…….

We willen graag dat je weet dat je er niet voor niets bent. Dat het de bedoeling is dat je er bent. Dat je van waarde bent. Dat het leven, jouw leven, een doel en een zin heeft. Maar zie je dat ook?

Als je naar een zonnebloem kijkt die daar zo staat te stralen in het veld. Die zonnebloem die weer en wind moet trotseren, met zijn wortels op zoek naar water en voedsel……. Is die zonnebloem zich bewust van zijn schoonheid? Dat er foto’s van hem worden gemaakt en gedeeld? Kijk eens hoe hoog! Kijk eens hoe mooi!. Dat zijn foto op een kaart prijkt waarop een beterschapswens staat geschreven? Is hij bewust van hoe bijen genieten van zijn nectar? Hoe vruchtbaar is een zonnebloem……

En is diezelfde zonnebloem zich er bewust van dat -aan het eind van zijn dagen- hij vol met zaden zit? Dat hij een bron van voedsel is voor vogels en insecten? Hoe vaak kijken we naar onszelf en zien we wat we kunnen, zien we wat er werkelijk toe doet van wat we doen? Hoe weten we dat we van waarde zijn? Dat we een bron zijn. Een vat vol (levens)kennis daarmee voedsel voor de ander?

Waar zit jouw talent? Wat is jouw bron? Hoe vruchtbaar ben jij? We nodigen je uit: kijk eens met de ogen van de Schepper naar jezelf en zie wat je in huis hebt en wat je door mag geven. Zo is dood nooit echt dood – maar leef je eindeloos voort.

Mocht het nodig zijn: In de Emmaüskerk is er een opbaarruimte beschikbaar voor iedereen die dat nodig heeft. Dus heb je weinig ruimte, geef het bij ons aan en wij kijken met je naar de mogelijkheden. Emmauskerkrutten@hotmail.com. We antwoorden je graag.