Stil mijn ziel wees stil

Stil mijn ziel wees stil, en wees niet bang voor de onzekerheid van morgen. 

Deze tekst ging mee in de eerste gemeentemail naar aanleiding van de maatregelen rond het coronavirus op 14 maart. Inmiddels is het bijna Palmpasen. We hebben dan al te maken met de vierde zondag dat we niet samen kunnen komen om de eredienst te vieren. In de lange kerkgeschiedenis is het zelden voorgekomen dat erediensten niet door konden gaan. Zelfs in de oorlog niet, zo memoreerde menigeen. Ook op weg naar Pasen, hét belangrijkste feest van onze christelijke kerk, gaat dat niet lukken. En zoals het nu lijkt, nog zeker niet tot en met Pinksteren. Hoe bizar, hoe onvoorstelbaar, daar word je stil van. Het doet ons beseffen hoe klein en kwetsbaar we zijn, hoezeer wij moeten leren vertrouwen op God onze HEER.

 Als kerk en vele vrijwilligers doen we ons best om in te spelen, creatief te zijn, bij de steeds zwaarder wordende maatregelen. Directe contacten zijn teruggebracht tot een minimum. Bellen, een kaartje, e-mail of whatsapp-berichten komen daarvoor in de plaats. Gelukkig weten we elkaar te vinden, ook zo blijven we gemeente en met elkaar verbonden. Maar het is en blijft heel vreemd en onnatuurlijk. 

Heeft u vragen of suggesties blijf dit delen met scriba of wijkouderling.

 De kerkenraad.